اشنایی با هند
با نام رسمی جمهوري هند كشوري در جنوب آسيا كه پايتخت آن دهلي نو است. هندوستان از شما باختري با پاكستان، از شمال با چين، توتان، نپال و تبت و از شمال خاوري با برمه و بنگلادش همسايه است . همچنين هند از باختر با درياي عرب، از خاور با خليج بنگال، و از جنوب نيز با اقيانوس هند مرز آبي دارد. پهناوري هندوستان 240 و 287 و 3 كيلومتر مربع (هفتم در جهان 2 برابر ايران) است. بيشتر سرزمين هندوستان پست و هموار است و رشته‌كوه‌هاي بزرگ هيماليا و هندوكس كه در شمال كشور قرار دارد باعث شده است كه رطوبت و ابرهاي باران زا به شمال آسيا نفوذ نكند در نتيجه هند كشوري پرباران و مرطوب و داراي خاك بسيار حاصلخيز است. اين موضوع باعث شده است كه اين كشور جمعيت بسيار فراواني داشته باشد.
جمعیت هندوستان از 1.179 میلیون تن است كه دومین كشور پرجمعیت جهان پس از چین به شمار می‌آید. بندر بمبئی پرجمعیت‌ترین شهر هند است. هند بیش از سی و پنج شهر بزرگ با جمعیت بالای یك میلیون تن دارد. بمبمئی (مومبائی)، دهلی، كلكته، مدرس، بنگلور، حیدرآباد، اگرا ، میسور، جی‌‌پور، گوار، بوپال، تریفندرام و احمد آباد از شهرهاه مهم این كشور پهناور هستند.
هندوستان دارای تاریخ و فرهنگ بسیار كهن و پرباری می‌باشد كه به 3 هزار سال پیش از میلاد میرسد. هندوستان سرزمین نژاد، زبانها، آیینها و فرهنگهای فراوان و گوناگون می‌باشد. درهند صدها زبان و هزاران گوش گویش و لهجه وجود دارد.
علاوه بر زبان هندی و زبان انگلیسی كه زبانهای اصلی هند هستند، 8 زبان دیگر نیز رسمی هستند.
هندوستان از فرهنگ ایران و زبان فارسی تاثیر بسیاری پذیرفته است. زبان فارسی در دوره غزنویان به هند راه یافت و با تاسیس امپراتوری مغول هندوستان، زبان رسمی شد. زبان فارسی هندوستان شاعران بزرگی همچون بیدل دهلولی، و امیر خسرو و دهلوی و دستگاه شعری سبك هندی را در خود پروراند. زبان فارسی تاثیر فراوانی بر زبان هندوستان به ویژه زبان اردو گذشته است. زبان فارسی از آنكه هندوستان مستعمره انگلستان شود (سده 19 میلادی). دومین زبان رسیم این كشور و زبان فرهنگی و علمی به شمار می‌رفت.
نام: هند india مشتق شده از «ایندوس» در زبان پارسی باستان است كه به جای واژه سانسكریت «سیندو» (sindhu) به كار می‌رفته و نام رودخانه سند بوده است. همچنین واژه «هندوستان» كه به عنوان نام كامل این سرزمین در اغلب كشورها از جمله خود هند رواج دارد واژه‌ای فارسی است به معنی سرزمین هندوها. در زبان پارسی باستان هند به معنی پر آب / آبدار / مرطوب و حتی در مواردی رود و رودخانه استفاده شده است. (مانند هندوانه به معنی میوه آبدار) و از آنجا كه سرزمین هند سرزمینی با آب و هوای مرطوب و شرجی می‌باشد و از سوی دیگر دارای رود و رودخانه‌های بسیار است با تركیب این كلمه (هند) با كلمه استان به معنی سرزمین می‌توان كلمه هندوستان را به سرزمین پرآب و یا پر رودخانه معنی كرد.
پرچم هند: پرچم ملی كشور هند دارای سه رنگ افقی، از بالا به پایین، زعفرانی، سفید و سبز، است. در وسط این پرچم گردونه‌ای با بیست و چهار پره به رنگ سرمه‌ای است. رنگ زعفرانی سمبل شجاعت، وارستگی و فداكاری، رنگ سفید بیانگر خلوص و حقیقت و رنگ سبز به معنای ایمان، اعتقاد، باروری و حاصلخیزی است. گردونه پرچم كه به آن دهارما چاكارا گفته میشود. نمادی باستانی در آیین بوداست كه توسط پادشاه قدرتمندی قرن چهارم قبل از میلاد به عنوان گردونه قانون استفاده می‌شد.
روز استقلال و روز جمهوری : كشور هندوستان در 23 مرداد 1326 (15 اوت 1947) و درست یك روز پس از استقلال پاكستان (از بریتانیا) استقلال یافته است. قانون اساسی این كشور نیز در 5 آذر 1328 ( 26 نوامبر 1949) تصویب شد، ولی از آنجا كه برخی از مواد آن بلافاصله دستخوش تحویل گردید و بخش عمده این قانون در 6 بهمن 1326 كه به عنوان «روز آغاز» شناخته شده است- عملی گشت، این روز در كشور هندوستان به عنوان «روز جمهوری جشن گرفته میشود.
آب و هوا
آب و هوا هند دارای تنوع بسیار قابل توجهی از كوهستانهای همیشه پوشیده از برف هیمالیا تا منطقه حاره و گرمسیری میانه و جنوب و كویر خشك غرب این كشور است.
چهار فصل هند نیز شامل: سرد و خشك از ماه دسامبر تا فوریه، گرم و خشك از ماه مارس تا مه، فصل بارش از ماه ژوئن تا سپتامبر و معتدل در ماههای اكتبر و نوامبر است. به طور میانگین 1000 تا 1500 میلیمتر باران در سال، تقریبا سراسر هند را در بر می‌گیرد كه این مقدار به 2500 میلیمتر در سواحل و ناحیه شمال شرقی هند میرسد. میانگین بارندگی سالانه در بنگال غربی به بیش از 11 هزار میلیمتر در سال میرسد.
مردم
نژاد مردم هند شامل، 72% هند و آریایی، 25% دراویدی، 3% نژاد زرد است كه این نژادها بر اساس شرایط مكانی، فرهنگی و دینی نیز دارای تقسیمات خاص خود هستند 84و 8% مردم باسواد هستند كه این آمار در مردان 75 و 3% و در زنان 53 و 7%
زبان
طبق آمار رسمی دولت در سال 2001 در سرزمین هندوستان 29 زبان دارای گویشور بالای یك میلیون نفر است و 122 زبان دیگر دارای گویشورانی بیش از ده هزار نفر هستند. تعداد گویش‌ها، لهجه‌ها و زبانهایی كه روزانه در این كشور مكالمه میشود بسیار بیشتر است. در حالی كه زبانهای هندی و انگلیسی ارتباط رسمی و امور دولتی را بر عهده دارند، هر ایالت دارای زبانهای رسمی و ملی ویژه خود است به عنوان مثال زبان رسمی ایالت دهلی یا ناحیه ملی پایتخت به ترتیب انگلیسی، اردو و هندی است.
در قانون اساسی هند، زبان هندی از شاخه زبانهای هند و ایرانی یا هندو اروپای) زبان رسمی سراسر كشور اعلام شده است. افزون بر آن سال 2005 زبانهایی كه به عنوان زبانهای ملی هند شناخته شده اند به 22 زبان رسید كه عبارتنداز هندی، اردو، آسامی، اوریا، بنگالی، بودو، پنجابی، تلوگو، تامیل، دوگری، سانتالی، سانسكریت سندی، گجراتی، كنكائی، كشمیری، كانادا، مالایالم، میتی، مایتیلی، مراتی، و نپالی نیز به رسمیت شده‌اند. این زبانها به دو شاخه اصلی دراویدی (22%) كه بیشتر زنده و كاربرد دارند و 13 زبان امروزه منسوخ شده است.
زبانهای سانسكریت و تامیل زبانهای اصلی هند شناخته می‌شوند و در طول تاریخ طولانی این سرزمین در تغییر و تحول زبانهای رایج در این منطقه زبانهای فارسی و انگلیسی نقش مهمی بر عهده داشته‌اند. سالیان دراز حكومت استعماری برینانیا بر شبه قاره و انجام عمده‌ای از امور اداری به زبان انگلیسی موجب شده این زبان، دوم بسیاری ازمردم هند باشد.
ادیان
هند همچنین معجونی از ادیان مختلف و فرقه‌های مذهبی گوناگون است كه اكثرا از هندوئیسم، اسلام و بودیسم نشات گرفته‌اند.
حدود 80 و 5% مردم هند پیرو آیینهای هندو و حدود 13 و 4% مسلمان هستند. هند هم چنین بیش از 2 و 32% مسیحی و 1 9% سیك دارد. هند اگر چه زادگاه آیین بودا بوده، اما جمعیت بوداییان هند در حال حاضر تنها حدود 0و 8% برآورد میشود. همچنین پیروان آیین جینسیم 0 و 8% و مجموع پیروان دین زرتشتی، یهودی، بهایی و بقیه مذاهب 0و 4% می‌باشد. با این وجود هند بزرگترین كلنی فرقه احمدیه و مذاهب ایرانی بهایی و زرتشتی در سراسر جهان است. مسلمان بیشتر در دهلی،بنگال غربی و نواحی شمال غربی كشور زندگی میكنند و در كشمیر اكثریت جمعیت را تشكیل داده‌اند. به این ترتیب هند پس از اندونزی و پاكستان عظیم ترین جمعیت مسلمان جهان را داراست.
زرتشتیان، از مهمترین اقلیتهای دینی هند هستند كه به ایرانی و پارسی معروفند و طی بیش از پنج قرن از ایران به هند مهاجرت كرده‌اند. و بیشتر در مناطق مختلف گجرات و مهاراشترا به مركزیت بمبئی اقامت دارند. اگر چه جمعیت آنان كمتر از 200 هزار نفر است، اما نزدیك به 17% اقتصاد هند را در دست دارند. كمپاتی‌های بزرگی مانند: « تاتا» و «گودریج» متعلق به زرتشتیان است. گروه دیگری از اقلیتهای كم جمعیت بهراها هستند كه قدرت اقتصادی مهمی در هند دارند. صاحب كمپانی معروف «ویپرو» كه جزو ثروتمندترین افراد جهان می‌باشد، از این فرقه است.
تاریخ:
پیشینه حضور انسان در شبه قاره به دویست تا چهارهزار سال میرسد. اما اولین تمدن به معنای واقعی در این سرزمین، تمدن حوزه رود سند با قدمت نزدیك به سه هزار سال است كه با تمدن شهر سوخته در ایران همزمان بوده و با آن مراودات نزدیك داشته است و تقریبا پس از ورود آریاییها بین سالهای 2000 تا 1800 قبل از میلاد، هر دو از بین رفته‌اند. ورود آریاییها به هند در فرهنگ دین و ادبیات و سیستم اجتماعی این سرزمین بسیار تاثیر گذار بوده است. از جمله شكل گیری ساتسكریت، تدوین متون مقدس هندو و پیدایش سیستم طبقاتی جامعه هند اشاره نمود.
اولین امپراتوری در هند با حكومت سلسله موریا بین سالهای 326 تا 200 قبل از میلاد شكل گرفت. قدرتمندترین حاكم تاریخ هند تا قبل از گوركانیان، آشوكای بزرگ نام دارد كه سومین شاه این سلسله است. وی در تمام جنبه‌‌های هنری و اجتماعی و سیستم اداری از هخامنشیان ایران الهام گرفت. آثار بسیار مهم حجاری این دوره مانند پیكره چهار شیر (نماد ملی هند) بسیار تحت تاثیر حجاری تخت جمشید است.
دومین سلسله قدرتمند به گوپتا از سال 320 تا 550 میلادی در شمال هند حاكمیت داشته و پس از گوپتاها تا قرن سیزده میلادی حكومتهای زیادی در شمال هند بادرگیری، شكست و پیروزی یكی پس از دیگری بر روی كار آمدند. با توجه به عدم قدرتمندی این حكومتها، جنوب هند امنیت و آرامش بیشتری نسبت به شمال داشت و سرگرم تعامل و تجارت با اعراب مسلمان و منطقه جنوب آسیا بود و نقش مهمی در روابط خاور میانه دور ایفا میكرد.
اولین تماس اسلام با آسیای جنوبی سال هفتصد و یازده میلادی است كه مسلمانان تا كناره رود سند كه هم اكنون در پاكستان است پیش آمدند. در قرن دهم میلادی سلطان محمود غزنوی پنجاب را تصرف كرد و بارها به شمال هند حمله كرد. تا قرن سیزدهم تاخت وتازهای زیادی به هند صورت می‌گرفت. اما چندان ماندگار نبودند تا اینكه در این زمان مسلمانان شهر دهلی را تصرف كردند و اولین حكومت مسلمانان به نام دوران سلطنت یا غلامان مسلمان را بنیان گذاشتند و اسلام رسما بر هند حاكم شد.
در سال 1526 «بابر» از نوازندگان تیمور بر هند تسلط یافت و سلسله گوركانیان یا امپراتوری مغولی هند را بنیان گذاشت.
این سلسله از 1526 میلادی تا 1857 میلادی در بخش بزرگی از شبه قاره هند فرمانروایی كرد. حكمرانان این سلسله به تدریج تمامی شبه قاره را تحت فرمان گرفتند اما پس از مدتی بخش‌هایی از جنوب هند از اختیار آنان خارج شد. این سلسله در نیمه سده 17 میلادی و در زمان شاه جهان بزرگترین و ثروتمندترین امپراتوری جهان بود. این سلسله آخرین دوره طلایی امپراتوری‌های اسلامی به شمار می‌رود. در سال 1739 میلادی با حمله نادرشاه افشار به هندوستان مقدمات انقراض این امپراتوری فراهم شدو در سال 1857 پس از سالها نبرد در سرانجام كمپانی هند شرقی توانست این امپراتوری را منقرض كرده و سرزمینهای آنرا تصرف كند.
در سال 1510 میلادی پرتغالیها به عنوان اولین مهاجمان اروپایی در گوا مستقر شدند. هنگامی كه طوایف «مراتی» و «سیك» علیه حكومت پادشاهان گوركاتی قیام كردند، بریتانیایی ناچار شد كه اداره بعضی از امور كشور را به مردم هند واگذار نماید. در این رهبر بزرگ جنبش استقلال، هند، ماهاتما گاندی قیام كرد و علیه استبداد بریتانیا به مبارزه پرداخت.
سپس اختلاف شدیدی در بین سران هند و سران مسلمانان هند كه رهبر آنها محمد علی جناح بود بوجود آمد. قصد مسلمانان این بود كه كشوری مركب ازمناطق مسلمان هند تشكیل دهند. در آن هنگام بریتانیا قوانینی وضع نمود كه به موجب آن به هند و سیلان و پاكستان استقلال داده شد. در ماه اوت 1947م. آخرین سرباز بریتانیایی خاك هند را ترك گفت و در تاریخ ژانویه 1950 هند حكومت جمهوری مستقل خود را اعلام نمود و به عضویت اتحادیه كشورهای مشترك المنافع بریتانیا در آمد. اختلافات مرزی هند با پاكستان در منطقه كشمیر برطرف نشده است.
تقسیمات كشوری هند
كشور هندوستان شامل 28 ایالت و 7 ناحیه هم پیوسته است.
ایالتها
1- آندراپرادش 2- آروناجال پرادش 3- آسام 4. بیهار 5. چاتیسگر 6. گوا 7. گجرات 8. هاریانا 9. هیماچال پرادش10. جامو و كشمیر 11. جاركاند 12. كارناتاكا 13. كرالا 14. مادایا پرادش 15. ماهاراشترا 16. مانی پور 17. مگالایا 18. میزورام 19. ناگالند 20. اوریسا 21. پنجاب 22. راجستان 23. سیكیم 24. تامیل نادو 25. تریپورا 26. اوتار پرادش 27. اتارانچاتد 28. بنگال غربی
سیاست
حكومت هند را بزرگترین دموكراسی جهان می‌نامند. استقلال هند (كه در آن هنگام پاكستان، بنگلادش و نپال را هم در بر می‌گرفت.) 15 اوت 1947 23 مرداد 1326 اعلام شد. جواهر لعل نهرو كه پاندیت خوانده میشود و یكی از بزرگترین رهبران جنبش استقلال هند از كنگره ملی هند بود. به عنوان اولین نخست وزیر هند انتخاب شد.
قانون اساسی هند در سال 1949 به تصویب رسید، از 26 ژانویه 1950 به اجرا در آمد و از آن هنگام تا كنون بدون تغییر نخست وزیر بالاترین مقام اجرایی كشور است و رییس جمهوری مقامی تشریفاتی است كه معمولا از میان چهره‌های دارای محبوبیت گسترده در سراسر كشور انتخاب میشود.
حزبی كه اكثریت آن را در انتخاب به دست آورد، نخست وزیر را تعیین می‌كند و با احزاب ائتلافی هیئت دولت را تشكیل می‌دهد. رئیس جمهوری از جمعبندی آراء نمایندگان مجالس مركزی و ایالتی از میان كاندیداهای احزاب تعیین می‌گردد. كمیسیون انتخاب این كشور یك نهاد مستقل دولتی است كه اختیار كامل در تشخیص شرایط برگزاری و نظارت كامل بر برگذاری انتخابات را دارد . حداقل سن قانونی رای دهندگان 18 سال است.
قوه مقننه هند در برگیردنده دو مجلس با نامهای لوك سابا مجلس عوم و راجیاسابا مجلس سنا ست. نمایندگان راجیا سابا 250 نفرند كه 12 تن را رئیس جمهور برمی‌گزیند و بقیه را نمایندگان ایالتی سناتورها باید در زمینه ادبیات، هنر و مسائل اجتماعی متخخص باشند. همچنین ریاست جلسات این مجلس با معاون رئیس جمهور است. لوك سابا 545 نماینده دارد كه 530 تن با رای مستقیم شهروندان و 13 تن از 7 فرمانداری كل انتخاب می‌شوند، 2 نفر را نیز ریس جمهور از میان بریتانیایی‌های هندی تبار می‌گزیند. نخست وزیر از سوی حزب حاكم لوك سابا معرفی میشود.
اولین انتخاب سراسری هند در 1952 برگزار شد، از آن زمان تا سال 1967 حزب كنگره پیوسته بیش از 73% كرسی‌های لوك سابا را در اختیار داشت، اما پس از آن احزاب دیگربه ویژه حزب ناسیونالیست بهاراتا جاناتا و احزاب ایالتی رشد چشمگیری رادر محبوبیت خود شاهد بودند.
تنها یكبار وقفه‌ای در روند دمكراسی این كشور ایجاد شد، آن هم در اواخر دهه 11970 كه درگیری داخلی منجر به اعلام حالت فوق العاده از سوی ایندیرا گاندی و در نهایت سرنگونی وی توسط ارتش شد. گفتنی است یكی از مهمترین عوامل نارضایتی از ایندیرا گاندی برنامه‌های او برای ترویج تنظیم خانواده به منظور كاهش رشد سرسام آور جمعیت بود.
احزاب مهم
بیش از 700 حزب سیاسی در هند وجود دارد كه به سه گروه ملی، منطقه‌ای (ایالتی) ومحلی تقسیم می‌شوند. از میان آنها حزب كنگره حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) و حزب كمونیست ماركسیست هند (CPI-M) از بزرگترین احزاب بشمار می‌روند.
حزب كنگره ملی هند (INC) در سال 1885 تاسیس شد و در سال 1914 با ورود مهاتما گاندی به این حزب دوره جدیدی در فعالیتهای آن آغاز گردید. گاندی با رهبری حزب كنگره پرچمدار نهضت استقلال هند شد و در مبارزات این حزب سرانجام هند در سال 1947 به استقلال رسید. حكومت هند پس از استقلال بیش از چهار دهه در دست حزب كنگره قرار داشت.
حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) كه در سال 1980 تاسیس شد، طی 20 سال به تدریج از قدرت چشمگیری برخوردار گردید. پس از واقعه تخریب مسجد بابری این حزب توانست طی سالهای 1998 تا 2004 قدرت را در دست داشته باشد. این حزب اگر چه مجددا قدرت را به حزب كنگره واگذار كرد، ولی همچنان به عنوان یك رقیب جدی برای حزب كنگره باقی ماند.
هند یك جمهوری فدرال است كه از زمان استقلال، دولتی مردم سالار داشته است. سیاسیت هند تحت قبضه میانه چپ رو‌ها كنگره ملی هند (INC) راستی‌‌ها، حزب، (BJP) Bharatiya چپی‌‌ها، حزب كمونیست هند (CPI) حزب كمونیست هند (ماركسیست) و تعدادی حزب منطقه‌ای كه یا میانه راست و یا چپ هستند. با وجود طیف سیاسی گسترده و مختلف این احزاب لوزم تشكیل ائتلافی برای ایجاد حكومت افزایش افراد طبقه اجتماعی متوسط كه خواستار لیبرال شدن و كنترل كسری سالانه خصوصا در سطوح دولتی هستند. به این معنا است كه تمامی احزاب سیاسی دیدی متعادل نسبت به اصلاحات اقتصادی دارند.
اقتصاد هند:
اقتصاد هند چهارمین اقتصاد جهان است. هند با رشد اقتصادی متوسط بالاتر از 8 درصد طی سه سال گذشته به یك قدرت اقتصادی تبدیل شده است. این میزان رشد نزدیك به رشد اقتصادی كشور همسایه آن چین است. طبق سنجشی كه طبق برابری قدرت خرید صورت گرفنه اقتصاد هند با داشتن تولید ناخالص داخلی (3/611) (GDP تریلیون دلار، درمقام چهارم را دارد. میلیونها تن هنوز در فقر شدید زندگی میكنند و در آمد سرانه 720 دلار آمریكا برابر با 365 پوند در سال است.
مشكلات زیر بنایی نیز در هند ادامه دارد
اگر چه هنوز بیش از 34% جمعیت هند كمتر از یك دلار در روز درآمد دارند (رتبه 22 دنیا) و حدود 80% مردم با كمتر از دو دلار در روز زندگی میكنند (رتبه 16 دنیا و بیش از 300 میلیون نفر در زیر خط فقر زندگی میكنند، اما پیشرفتهای اقتصادی عظیم این كشور در چند سال اخیر رشد اقتصادی هند را به رقم 8% رسانده و كارشناسان پیش بینی میكنند در سالهای آینده هند به رشد اقتصادی 10% در سال نیز نائل شود.
اگر روزی نام هند فقر و تنگدستی را به یاد می‌آورد اكنون پیشرفت اقتصادی و رنسانس علمی این كشور توجه همگان را به خود جلب كرده است. مدتهاست كه سرمایه گذاری‌های عظیم خارجی در این كشور امری عادی به شمار می‌آید و فروش كالاهای هندی در بازاهای جهان به شدت افزایش یافته است.
كارشناسان سرآغاز پیشرفتهای اقتصادی هند را سال 1991 می‌دانند. در این سال مانموهان سینگ وزیر دارایی هند، برنامه‌هایی را برای خروج كشور از اقتصاد برنامه ریزی شده به تصویر رساند و به تدریج به اجرا در آورد. از آن زمان به بعد به تدریج قوانین مالیاتی دست و پاگیر لغو شدند، قوانین صادرات و واردات كشور تعدیل شدند، امكان سرمایه گذاری خارجی فراهم آمد و امنیت سرمایه‌های داخلی تامین شد. مانمونهای سینگ اكنون نخست وزیر هند است و توسعه طرح‌هایی را كه خود شروع كرده ادامه می‌دهد. تحلیل گران اقتصادی پیش بینی میكنند تا سال 2020 میلادی پس از آمریكا و چین سومین كشور صنعتی جهان باشد و در آمد سرانه كشور به 5000 دلار یعنی دو برابر میزان فعلی برسد.
پول هندوستان
واحد پول رسمی این كشور روپیه هندوستان است كه اجزاء آن پیسه (یك صدم روپیه) می‌باشد. هر دلار آمریكا تقریبا برابر با43 روپیه است.
تجارت خارجی و سرمایه گذاری در هندوستان
هند با اقتصادی بزرگ و نیروی انسانی انبوه، یكی از مرجع‌ترین و مطلوبترین مقصدها برای سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) محسوب میشود هند در فناوری اطلاعات و دیگر حوزه‌ها از قبیل قطعات اتومات و خودكار محصولات شیمیایی پوشاك داروسازی و جواهرات توان بالایی دارد. هند همیشه یكی از منابع و استعدادها برای سرمایه‌گذاران جهانی بوده است پیش از این سیاستهای خشك مربوط به سرمایه گذاری مستقیم این كشور مانع بزرگی در این زمینه محسوب می‌شد.
اما در مارس 2005 دولت با اصلاح و تعدیل قوانین مربوطه سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی تا حد 100% را در تجارت و اقتصاد مجاز اعلام كرد. در نتیجه یكسری اقتصادی مثبت و خوش بینانه كه به منظور حذف نظارت دولت از اقتصاد و سرمایه گذاری خارجی صورت گرفته، هند به یكی از كشورهای پیش روی منطقه آسیا اقیانوسیه تبدیل شده است كه با سرعت بالا در حال رشد روی است.